Darkness and mountains

Sa pagnanais na makita kang nakagiti

Ako’y muling nagbalik upang ika’y aking mabati

Sa pagnanais na gayahin ang aking idolo

Ginawa ko ito kahit ako’y baguhan lamang sa ganito

Sa pagnanais na makita kang nakangiti

Nilalabanan ko ang aking katamaran para makausap ka parati

Ngunit tunay ngang kay hirap baguhin ang ganitong ugali

Sapagkat hanggang ngayon ako’y lagi paring nagmamadali

Bukod pa riyan ay naniniwala na talaga akong likas akong loka-loka

Dahil heto ako nagtitipa ng mga letra, salita at kung ano ano pa

At ipapayong ‘wag nang ipagpatuloy pa

Wala ka ring mapapala

——-

AYLABYU SISSSY! HINDI KO ALAM KUNG MABABASA MO ‘TO BUT YEAH HAHAHAHA HAPPIEST BIRTHDAY SA EHEM NAPAKAGANDAERS KONG MATALIK NA KAIBIGAN. HINDI NA AKO MAGNONOBELA NYAHAHAHA KAYA AKO NALANG AY TUMULA NG WALANG PAGKAKWENTA KWENTA HAHAHAH DE, IIPUNI KO NALANG LAHAT NG GUSTO KONG SABIHIN PFFFT JOKIJOKI. WAG MO KONG I-FO KASI INISTORBO KITA KANINA HAHAH AND YES, TOTOO YUN HAHAHHA “ALAM MO BANG GINISING MO ‘KO?” HAHAHAH SORRY NA HUHUHUH DI NA MAUULIT HAHAHAH INGAT YOU PALAGI MAY GOD BLESS YOU MORE ❤ LABYU ULIT MWAH MWAH TSUP TSUP SEE YOU SOONESSSSST!

 

314795_125745730856441_4158561_n

 

bukas na liham

Ito ulit ako sa Dear Idol thoughts ko. Hehehe. Sakto rin kasi na naghalungkat ako tas ayun nga nakita ko yung mga idol thoughts ko. Hehehe. I am writing this to relieve stress and anxiety. Lels. Hahahaha. Pero hindi naman, para sa isang ate (hindi ulit blood related) ko na sobrang iniidolo ko rin. Hindi ko alam kung alam niya. So here I am, pouring my feelings out. Wat. Hahahaha.

 

Dear Ate,

Ano nga ba. Hindi ko talaga alam kung paano sisimulan ‘to. Hello. Hahaha. As of this moment, baka nagtatampo ka sa’kin. Huhuhu. Sorry talaga.

Ayun, first year nung una kitang nakita. (Naks, lakas maka-love story eh. Lol.) First impression ganyan. Pero noon pa man, nakikita ko talaga ang qualities ng isang ate sayo. Hahahaha. Ah teka, ayoko na ng mag-throwback. Naiinis ako. Maiiyak ako. Eh nalulungkot na nga ako. (Hirap kasi talaga ‘pag sa malayo ka nag-aaral. Nakakastressxcz.)

Hindi ko nalang siguro muna hahabaan. Hahahaha. Hindi ko rin naman alam kung magbabasa mo itey. But if you did, hello. This letter is for you. Hahaha, unli lang no.

Honestly speaking, hirap ako paminsan. Kasi ayun, iba yung nalakihan ko. Kapag naguusap tayo, I really don’t know what to say. Nararamdaman ko kung anong nararamdaman mo. Pero hindi ko lubos na naiintindihan kung anong pinagdadaanan mo. So here I am, left with no choice but just to stand there. Makikinig lang. Sorry wala akong magawa. Hindi ko lang talaga alam kung anong pwedeng magawa at kung paano. Promise, gusto ko talaga may maitulong. I really do.

Kaya kapag usual days natin, na-a-amaze ako on how you handle things. I couldn’t say more.

Yung mga hugot mo, jokes, lessons sa buhay na yung iba paminsan hindi ka aware na sasabi or naibabahagi mo, at kung ano-ano pa, marami dun tumatak sa’kin. Syempre ‘Di lahat kasi makakalimutin ako diba. Hehehe.

At… Omaygherd, nobela na ‘to. Hahahaha. Basta thank you. Sa lahat-lahat. For real. Na inspire mo ko ng bonggang bongga.

Kaya I’m so grateful and blessed na buhay ka at nakilala kita. Hehehe. Sana nakapag bonding tayo soon. Labyu!

 

 

P.S. Ang nonsense, I know. HAHAHAHAHAHAHA

P.P.S. Straight talaga ako. Hahahaha

Hello 2016!

Maaari mang marami na ang nagbago magmula noong nakaraang taon, naniniwala naman akong hatid nito ay aral na isasapuso ko sa panibago nanamang taon. Panibagong taon para sa pagpababago at pagiging mas kapaki-pakinabang na tao. (Ano raw? Hahahaha)

Ah basta! Feeling ko man na sort of extension lang siya nung 2015, hindi pa rin. Gusto ko para siyang 2014. Isang panibagong makulay na taon.

Reminder to self:
STOP THINKING AND LET THINGS HAPPEN.

WALA KANG MAPAPALA SA PAG-O-OVERTHINK. TRUST GOD’S PLAN FOR YOU. Dahil lately nagdodoubt ako sa sarili ko. Natatakot. Natatakot sa mga posibleng mangyari; na baka hindi ko kaya. Pero alam kong kakayanin ko. Na kaya ko. KUNG GAGAWIN KO ANG BUONG MAKAKAYA KO AT MAGTITIWALA AKO SA PANGINOON. DAHIL ALAM KONG SIYA NA ANG BAHALA SA AKIN.

HIS plans are better than yours.

LIVE LIFE AND BE HAPPY.

Sariling pagpapakalma lang. Hahaha. Kahit nakakatakot, kebs na lang! After all, it’s all part of growing up. It’s all part of living your life. Wahahaha. Basta, dapat ako parin yung ako noon. Woot woot.

Happy New Year to me. To my friends and family. To everyone. May God bless us all ❤

To God be all the glory!

IMG_3923.JPG

IMG_3921.PNG

Blog Goals

Hindi kasi ako blogger eh, huhu. Wala sa field ko ‘yan. Kaso, bet ko talaga yung kay Maine. Ang kyoti! Kaso wala. Messy pa rin ang blog ko at hindi siya maayos-ayos. Kaya bahala na! Hahahaha. Pero someday (sana nga, haha), magiging “blog goal” din ‘tong blog ko. Hahaha. Thank you sa computer class ko last school year para sa ganito. Wooooh!

#ALDubEBTamangPanahon

MYGHAAAAAD SOBRANG DMAI KONG GUSTONG ILAGAY DIRO PERO WAAAAH ILL EDIT SOME OTHER TIME HUHU KASI INAANTOK NA AKO AT MAAGA PA KO AALOS BUKAS HUHU ANG SAD NAMAN PERO HINDI KO NA MATIIIS AHHHH HINDI OA TO LAHAT NG OICTURE AT MARAMI NA KONG TYPO PERO HAHAHHAHA TEASER MUNA WAT HAHA AYKO NA AHHAHA

IMG_3077.JPG

BEFORE THE SHOW HUHU MYGHAAAASH NAGMIC TEST LANG SIGW AGAD HAHAA WAG KAYONG ANO UYYY NAKAKAPRESSURE SUMIGAW HAHAHA

IMG_3078.JPG

SO PROUD HUHUHU

HAHSTAG: TO BE CONTINUED HAHAHAHAHAH

The 23rd of October, 2015.

I am so blessed. Really. Like really.

October 23rd. A lot happened. It was early in the morning. Little did I know, a nice exercise was waiting for me. I HAD TO CARRY A PAIL OF WATER ALL THE WAY FROM THE LOBBY TO THE THIRD FLOOR! Bawing bawi yung three days na sleep-sleep-higa-sleep. But the journey didn’t stop there—it was just the beginning.

Feeling early birds, we went to IB around 8:40. Guess what? We’ve waited for Sir for about half an hour! Nakabili na kami ng crinkles tapos IBINALITANG MAY CHANCE NA MAY REMEDIAL CLASSES TAPOS BEAST MODE ON AGAD. Hahaha. Chance palang yun. But thank goodness kasi, yay. No remedial classses!!

As for our an hour and a half break, #FeelingMasipagNaMagaaralNungBreaktimeKasiNagbasaPa #Achievement
#Mwahahaha

Minutes before 12, lumayas na kami ng Lib. Pero pagkalabas na pagkalabas namin, WALA RAW PASOOOOOK SA SC10!!! WOW FANTASTIC BABY DANCEEEE WOOOOHOOO I WANNA DANCE DANCE DANCE DANCEEEE. Hahaha. Tapos check nalang namin dun sa board near sa room and on the way there, pwede ko raw imove yung 6:10 na trip ko to 1:10. (Oct. 17, nung inaannounce na Tamang Panahon sa 24th, pinaresched ko yung ticket na pangundas to the 23rd. Hahaha. Ayan tuloy, ‘di ako makakauwi. Hahaha. But who cares!) I was like: OMG ONGAAA!!! Tinawagan ko pa nun si mommy na nagalala pa kaso akala niya kung ano na. Haha. Kaya habang naglalakad, kakanta-kanta pa ko. IM SO EXCITEEEEED! AND I JUST CANT HIDEEEE IT. Pero kainis kasi yung iniwang assignment hindi ko maintindihan. Hahaha. So bago ako umuwi, maraming acads-related ang naghihintay sakin. Huhuhu.

Uwi agad after nun eh. Pagkalapag ng gamit sa dorm, punta agad terminal. NAKAKAPAGOD HA, Infairness. Pajulit-julit pa yung tanong ko sa nasa ticketbooth kasi ‘di kami magkaintindihan ni mommy. Pero nagpalista nalang ako for chance (napagusapan narin hehe). Tapos bumalik sa dorm.

Pagkabalik ko pa, myghad! Nature calling + Scarcity of water = struggle is real. Few minutes before 1, ‘settled’ na ang lahat. Basta lagay nalang eh. Kumuha pa ko ng late permit so ayun. Huhu. Tirik yung araw and I HAD TO WALK OR RUN KASI WALEY TAXI NA PUMAPARA. UGHHH.

So ayun, patintero with the cars? Challenge accepted. Hahaha. Habang tumatawid, bumulong ako sa sarili ko, “Shocks, old habits die hard.” 1:08pm dumating ako. Hahaha. Nandun na yung bus and may pila na rin for chance. Gusto ko sanang sabihin na nagpalista na ako. Eh hindi na ata valid, so yeah. I was 8th sa line. And luckily, 8 ang vacant so nakasakay ako. Praise God!

Last row na ako. Katabi ng isang seat sa may bintana left side. Kuya on the left (walang sparks hahaha) and a woman and a bespectacled man on the right. Nagkwentuhan sila and a few moments later, sinama nila ko sa convo. Haha. Naquestion tuloy kung saang univ, program, at place of origin ko. Hahaha. More than one hour ata ang itinagal ng paguusap namin. And in that one hour, sobrang wow nung feeling ko. Si tito (na nakalimutan ko itanong yung name huhu), grabe. Ang funny niya. Sobrang dami ng jokes. He won an award daw for humorous speech. He even mentioned that he can talk non-stop for hours. Matalino rin siya. Cumlaude, AB PolSci. Sa Iloilo. Masipag din si tito. Working student siya. Ay tapos, lecturer siya. Gov’t official din ata? Basta for 40 years. Ang galing. Pero ang pinakawow sa lahat ng wow, God-centered life niya AND HE EVEN SHARED SOME LONG BIBLICAL VERSES NA HUHU GRABE. RAMDAM NA RAMDAM KO BLESSED NA BLESSED AKO. GRABE HUHU. May beautiful messages din siya. I swear, iba yung feeling. Napaka… hayy. Thank you po talaga, Papa God!

I checked my phone after some while. Para narin makapahinga si tito (pfft hehehe) atsaka gusto ko matulog kasi nakakahilo sa likod @Q@. We remained silent for the rest of the trip. At nung malapit na kami sa destinasyon namin, which is Cubao, nagshare siya ng last few stories, verses, and jokes niya. And he said, “It was nice meeting you Sister Berna(?) and Sister Norwel (Yes, I know. Mali nanaman huhu pero sige na nga, hayy.).” It was nice meeting you rin po, Tito.

Siya pinakaunang bumaba kasi nagmamadali siya. Oh wait! From UPD pala ang asawa niya at very bright din ang children niya. Huhu, galing. Before bumaba, nagnice to meet you rin po ako kay tita. Tapos ayern, nagkita pa kami ulit sa cr. sabi niya pa kay lola na kasama niya, naaalala niya raw yung anak niya sakin. Haha. At at! Huhu. Nahulog pa yung bag ko sa cr kasi waley sabitan eh huhu. Buti hindi basa. Naghintay din ako ng half hour kasi tagal ni daddy.

Pagkasakay namin ni daddy, hindi pala that day yung may costume costume. The next day pa. Huhu. We shared some stories and stuff. (MYGHAAAAD ANG TAGAL KO PALANG NAGTYTYPE HUHU INAANTOK NA KO HAHAHAH) Basta fast forward, bumaba kami sa Buendia kasi nandun si mommy (hinihintay si lyra) then switch naman sila ni daddy.

Gutom na ko nun. Hindi naman kasi nakakabusog ang nova, hahahaha. Gusto ko sa mang inasal eh kaso sarado na. So McDo nalang. Lam na dis! Hahaha. May standee ni maine myloves dun. Hahahah kaso wala si bae alden. Hayy. Pero wow, hindi pa pala tapos ang araw. MANINIWALA KA BANG NAKITA KO SI ATE KATHKATH DUN. HAHAHHA. Yes, Ate Kathleen. It’s a small world after all. Hahaha. Yakap kami eh na medyo epic pa. Lol. Tapos sabi niya pa ginawa ko lang daw kabilang barangay yung Baguio. Hahaha. Ang adik ko raw para umuwi sa Tamang Panahon. Pfft. Sandali lang yung moment namin kasi umuwi narin sila. Huhu. Kami medyo nagtagal kasi hinintay pa namin sina lyra. Basta yun na yun. Hahaha. Natulog kami sa staff house nila madur that night and omayxagshdjajs. SI ALDEEEEN HAHAHHA NASA BG. TAPOS YUNG COMMERCIAL NUNG ALDUB HUHU. GUSTO KO NGA MAGTWEET THAT TIME KASO YUNG NET KO HUHU I CRI. Sobrang daming nangyari pero wow fantastic babyyyyy! Hahaha, lalo na’t TAMANG PANAHON na kinabukasan ❤

p.s. sorry sa wrong grammar, punctuation, spelling, etc, aldub you hahaha

Buhay Freshie

Sinipag ako magpost ngayon, yehey! Inspired kasiiiiii. Ehem AlDub Ehem. Hahahaha. Atsaka hindi ko pa siya masulat sa journal ko so, pfft. Bukod pa roon, emegerd. Ang gulo ng blog kooooo! Hahaha. Hindi ko pa siya maayos ;-; Oh well, maybe next time.

August 1: Check-in sa BREHA. Tapos dedma lang ako, hahaha. Kunwari isnaber, mwahahaha. Naglagay narin ng gamit and then hello ate upper!

August 2: Ahuhu, this is it. Goodbye home for now. Kasama ko pa nun sina Ate Diane and fam. Tapos nakilala ko na rin yung 4/5 ng dormies ko. At first day palang namin, nagingay na ako. Way to go, Loruella!

August 3: Freshie Orye. Hindi pa feel, nagaadjust pa talaga. Hahaha. At emegesh! Ang aktibista feels ng mga upper class, nangingibabaw!

August 4: First Day of Classes. Keri naman. Well except sa mga courses na nagklase agad ;-; Ehem SocSci I.

August 5: Umagang umaga Math! Jusme. Pero kinaya naman. Hahaha. Wala atang pasok nito sa SC 10? May pinagawa lang na index card. And! I thought yung funny na sir ang teacher namin, girl paley.

August 6: Regular class. Hanggang 4:30 ako! Nakakastress!

August 7: As usual, Math na almusal. But! Pagdating ng SC 10.. Woah! Hindi ko kinaya ang girl na prof ko. Hawig niya si Anna Kendrick. Tapos pagpasok na pagpasok niya, “*nagmura* nakakastress sila. Ang sakit sa batok.”

Syempre nawindang ako diba, very unusual. Tapos tinanong niya kung sino yung from exclusive catholic schools, may iilang nagtaas at hindi ako kasama doon. Hahaha. Catholic school lang ako, wala yung exclusive. Hahahaha. Sabi niya, “Hindi ba kayo sanay? Sorry pero mas madalas niyo kong marinig na magsabi ng gantong salita….. I was from a (basta religious school haha) syempre banal diba…. Pero pagkadating ng highschool, *nagmura* *beep* *beeeeep* mo!” Nagtawanan kami.

(….. – may sinabi pa pero tinamad na ko magtype hahaha)

Tapos ito talaga yung da best, hahahaha.

“Ganito talaga ako. I’m a bitch. Kasing itim ng budhi ko ang black dress na suot ko. Pero pagdating naman sa grades, may natitira pang kaunting kabutihan sa kaibuturan ng puso ko….”

And so, my first week ended. (Hahaha)

Napakamemorable nung mga susunod na halos hindi ko na maalala. Hahahah. Basta, days feel like forever. Hahaha. Yung soooooobrang bagal ng oras. Pero as the days pass by naman, medyo bumibilis na. Siguro nandun parin kami sa adjusting stage. So far, enjoy naman ako. Hahahaha. At nastress.

P.S. Nakakamiss maging updated sa lipunan! Pero mas nakakamiss magkaroon ng matinong WiFi Connection at malakas na signal!

(Cool nito, hahaha)
Iskolar ng bayan
Tuloy-tuloy ang laban

Tuloy-tuloy ang laban
Iskolar ng bayan

#ALDubEBforLOVE

So, yeah. A nice way to end my awesome saturday night. Hahaha. Naalala ko tuloy yung blog ni Maine. Yihiii!

So much feels na hindi macontain at hindi ma-say into words. Iba talaga ang AlDub! Hahahaha. Yung AlDub muna bago acads. Huehue. Pero I’ll do my best na mabago…. sana. Hahahaha. Basta, sana lang magkatotoo na ang MaiDen. Maine Mendoza and Alden Richards forever!

So that ends my nonsense post. Pfft. Happy National Pabebe Wave Day! Love, Happiness, and Good Vibes.

(Ehehehe)

IMG_2723.JPG

Doubts

Iniisip ko talaga kung dapat ba talaga akong nandito? Kung deserve ko ba ‘to? Ipagpapatuloy ko ba itey and such.

you must

(tinype ng butihing dormie ko midway ng pagtytype ko. aw, me is so kilig haha labyu joha)

Pero ayun nga, may nakakalimutan ako. God’s plan, May reason para sa lahat. GAya nga ng sabi nung mamention kong tao (mwahahha), might as well ituloy ko na. Push ko na itey! Nandito na ako eh. Huuu.

P.S. Naloka kasi ako sa Math11 ;-; Hahahaha